یادداشت مهندس اسبق گوگل در ستایش بلاک چین

یکی از مهندسین اسبق گوگل که اکنون در حوزه ارزهای دیجیتال فعالیت می کند اخیرا در قالب یک یادداشت اینترنتی در خصوص مسائلی قابل توجه و تفاوت کار در یک اداره رسمی مثل گوگل و کار در عرصه ارزهای دیجیتال سخن گفته است.

نوآوری، اولویت اول گوگل بود

یادداشت مهندس اسبق گوگل در ستایش بلاک چین

علی عایاش

به نقل از وب سایت کورا؛ این مهندس علی عایاش نام دارد، در بخش ابتدایی این یادداشت می گوید:

هنگامی که من در ژوئن ۲۰۱۶ به عنوان یک مهندس نرم افزار به گوگل پیوستم بسیار هیجان زده بودم. من اعتقاد داشتم که گوگل به عنوان شرکتی فعالیت می کند که نوآوری را اولویت اصلی خود قرار داده و در تمامی موارد نیز خلاقیت شخصی را تشویق می کند. بنابراین هیجان زده شدم که در جایی کار کنم که بتوانم این روحیه تنوع طلب و هیجانات خود را اطفاء کنم.

من به تیم سلسله مراتب خدمات ابری گوگل پیوستم و اگرچه کار جالبی را پیدا کردم، تصور می کردم که می توانم خارج از تیمم نیز تاثیر بگذارم. این برای من یک ارزش بود ، چرا که من فکر کردم گوگل بر تفکر خلاق و ایده های خوب بنا شده و به این موارد بها می دهد.

من تنوع‌طلب بودم

یادداشت مهندس اسبق گوگل در ستایش بلاک چین

وی ادامه می دهد:

اما به سرعت متوجه شدم که اشتباه کردم و در عرض شش ماه در مرز خفقان قرار گرفتم. گوگل یک شرکت بزرگ است، و این برای من به این معنی بود که بسیاری از گویشهای بوروکراتیک برای کارکنان گوگل استفاده می شد. در این میان اگرچه شغل من بسیار مهم بود، اما معلوم شد که این تنها یک کار مشخص است و من اجازه تنوع فعالیت خاصی ندارم.

ادامه یادداشت او به شرح زیر است:

یادداشت مهندس اسبق گوگل در ستایش بلاک چینپس از آن من شروع به پژوهش در خصوص تکنولوژی بلاک چین کردم و ساختارهای اطلاعاتی که در آن وجود داشت را مرور کردم و سپس، برای سرگرمی بیشتر، اولین قرارداد هوشمندم را در این حوزه نوشتم. (قراردادهای هوشمند در Ethereum اجرا می شود.)

تکنولوژی بلاک چین اتریوم تقریبا بلافاصله به من واکنش نشان داد. تا آن لحظه من کار خود را روی سیستم های توزیع شده و زیرساخت های مبتنی بر فضای ابری برای شرکت های متمرکزی مانند گوگل، آی بی ام و آمازون انجام می دادم. هر یک از این شرکت ها تمام داده های جمع آوری شده خود را کنترل می کنند. اما تکنولوژی بلاک چین توسط یک سیستم حکومت مرکزی محدود نمی شود. بنابراین این دروازه بان ها را از معادله حذف می کند و به نوبه خود داده ها را نیز آزاد می کند.

بلاک چین برای من یک نوآوری مهم بود

یادداشت مهندس اسبق گوگل در ستایش بلاک چین

بلاک چین را می توان نمونه ای مدرنیزه و دموکراتیزه شده از توزیع داده ها دانست و من این را به عنوان یک نوآوری اجتماعی مهم دیدم. علاوه بر بهینه سازی سیستم های توزیع شده، بلاک چین اجازه می دهد تا توانایی های بیشتر و تأخیر کمتر در پردازش داده ها وجود داشته باشد و البته این تکنولوژی به مشتریان اجازه می دهد اطلاعات شخصی خود را رصد کنند و این داده ها را با فرم های قدرتمند تر رمزنگاری محافظت می کند.

بلاک چین برای من ترکیبی از احساس نوآوری هیجان انگیز و ارزشمند بود و من می خواستم بخشی از آن باشم. در آن زمان بود که جان چو، یکی از بنیانگذاران ارز دیجیتال «بی تو کن» یک ایده جدید مطرح کرد. او چشم انداز جدیدی داشت. آنچه که او توصیف می کرد، یک شبکه اشتراک گذاری خانگی غیر متمرکز بود که براساس پروتکل اتریوم باز شده بود ولی مبنای آن توسط جعبه ابزار بی تو کن طراحی شده بود.

ساختار bee token با روحیات من سازگار بود

یادداشت مهندس اسبق گوگل در ستایش بلاک چین

علی و یکی از همکارانش در BeeToken

واضح بود که این شبکه مزایای متمایزتری نسبت به مدل تقسیم خانه های اصلی و متمرکز داشت و من از این دیدگاه بسیار هیجان زده شدم. من هم تا آن زمان برای حضور در چنین فضایی بسیار آماده بودم چرا که عدم مرزبندی را به شدت مهم می دیدم.

با توجه به علاقه مندی من به بلاک چین و تجربه پیشین من با سیستم های توزیع داده، به سرعت جذب این ایده شدم و متوجه شدم ساختار بی توکن تا چه حد با استانداردهای گوگل متفاوت و به علایق من نزدیک است.

یادداشت مهندس اسبق گوگل در ستایش بلاک چین

در بی توکن ، من قادر به ساختن همه چیز از الف تا ی هستم . من توانایی خلاقیت و نوآوری را دارم. تغییرات در سیستم به سرعت اتفاق می افتد و تصمیم گیری ها نیز تسریع می شوند . هیچ خط قرمزی برای خلاقیت وجود ندارد.

من تاثیرگذار هستم

یادداشت مهندس اسبق گوگل در ستایش بلاک چین

اگر در مورد گوگل از من بپرسید من می گویم گوگل امن بود اما معتقدم شما واقعا نمیتوانید چیزهای جدیدی را بیاموزید یا تجربه واقعی و خلاقی پیدا کنید. شما موظفید همه چیز را در یک خط قرار دهید.اما اکنون من دیگر احساس نمی کنم محدود یا بسته هستم من احساس می کنم تاثیر گذارم.

او در پایان نوشته است:

درست مانند هر فضای جدید و به سرعت در حال رشد، بلاک چین دارای چالش های منحصر به فرد خود است. به خصوص با توجه به اینکه این قلمرو ناشناخته است، بسیاری از تازه واردان می توانند از این فضا درامد کسب کنند و ممکن است عده ای دیگر نیز تحت هجوم مهاجمان و هکرها در این آبهای آزاد قرار گیرند . مهم این است که شما باید ملوانی بلد باشید.

پوتین: ارزهای دیجیتال قابلیت بومی‌سازی ندارند!

پوتین: ارز دیجیتال جایگاه خود را دارد. هیچ دولتی نمی تواند برای خود یک ارز دیجیتال داخلی داشته باشد، چرا که ارزهای دیجیتال قابلیت بومی‌سازی ندارند!

جایگاه ارز دیجیتال در دنیا مشخص است و روسیه باید در خصوص ورود به توسعه این بخش محتاطانه عمل کند. این بخشی از گفته های ولادمیر پوتین در جلسه پرسش و پاسخ سالانه او با شهروندان روسیه است. وی در صحبت های خود متذکر شد که اصولا نه روسیه و نه هیچ کشور دیگری نمی تواند برای خود یک ارز دیجیتال ملی داشته باشد. او همچنین در حاشیه تصمیم گیری های مردمی به ماجرای مسدودسازی تلگرام اشاره کرد.

از گاو تا ارز دیجیتال!

پوتین: ارزهای دیجیتال قابلیت بومی‌سازی ندارند!

برنامه تلویزیونی روی خط مستقیم با ولادمیر پوتین (the Direct Line with Vladimir Putin) هر سال از شبکه های تلویزیونی راشا-۱، راشا ۲۴، آر.تی، رادیو مایاک، وِستی اف.ام، و سایر کانال های رادیویی در روسیه پخش می شود. شهروندان روسیه با این برنامه تماس می گیرند، و سوال خود را از ولادمیر پوتین می پرسند. پوتین در این برنامه به صورت زنده به سوالات تلفنی و سایر مکاتبات مردم پاسخ می دهد.

البته قبول این تا حدودی سخت است که پوتین بدون هیچگونه آمادگی قبلی چهار ساعت تمام به همه سوال ها جواب بدهد: این کار بسیار چالش برانگیز است و قدرت تفکر و تمرکز بالایی را می طلبد. در واقع یک پرسش و پاسخ زنده و بدون آمادگی، از عهده تمرکز و قدرت فکری هر کسی خارج است…

پوتین: ارزهای دیجیتال قابلیت بومی‌سازی ندارند!

جواب های پوتین همیشه و در مورد تمام موضوعات قانع کننده است. فرض بر اینکه او هر سال خود را برای پاسخ به سوال های مختلف آماده کند؛ امسال یک نفر در کمال ناباوری سوال جدیدی از او پرسید:

چرا به گوشت گاو، بیف می گوییم؟

پوتین و معاون وزارت کشاورزی روسیه در کمال ناباوری پاسخی برای این سوال نداشتند…

امسال فرمت برنامه «روی خط مستقیم با ولادمیر پوتین» تا حدودی متفاوت بود: بلاگرها (وبلاگ نویسان) و ویلاگرها ( ویدیو بلاگرها) اجازه داشتند از طرف کاربران خود سوالاتی را مطرح نمایند. و بدین ترتیب ارز دیجیتال وارد بحث مردم و پوتین شد! این بار پوتین شانه به شانه بخش توسعه حرکت کرد.

اصولا هیچ ارز دیجیتال ملی وجود ندارد

پوتین: ارزهای دیجیتال قابلیت بومی‌سازی ندارند!

یک ویدیو بلاگر روسی به نام Artiom Khokholikov از پوتین چند سوال (جوان پسند) پرسید:

آیا روسیه ارز دیجیتال خود را می سازد؟

اگر بله؛ آیا این ارز تحت نظارت دولت خواهد بود؟

یک سوال دیگر: به نظر شما (رییس جمهور روسیه) آیا در آینده نزدیک ارز دیجیتال جایگزین پول فیات می شود یا خیر؟

پوتین از کریپتوروبل شروع کرد، و گفت که این سوال تا حدودی نادرست است. او ضمن پاسخ به این سوال به مردم گفت که «اصولا» هیچ کشوری نمی تواند برای خود یک ارز دیجیتال ملی بسازد:

وقتی گفته می شود: «ارز دیجیتال»؛ مقصود فناوری است که (ملی نیست)، به یک کشور خاص محدود نیست و به ماوراء مرزها سفر می کند!

گفت و گوی ویدیویی پوتین با آرتیوم، بلاگر روسی:

 

پوتین در پاسخ به سوال های دیگر به موضوع پر طرفدار استخراج ارز دیجیتال نیز اشاره کرد. هنوز برای این بخش در روسیه قانون گذاری نشده است. البته این شرایط به زودی تغییر خواهد کرد. همانطور که پیش از این گفته شد، در حال حاضر مجلس دومای روسیه مشغول بررسی چند لایحه است. مقامات برجسته در موسکو نسبت به موضوع ارز دیجیتال رویکرد درست و دقیقی را در پیش گرفته اند.

بیشتر بخوانید: روسیه به سمت قانون‌گذاری ارزهای دیجیتال حرکت می‌کند

روسیه و فناوری ارز دیجیتال

پوتین: ارزهای دیجیتال قابلیت بومی‌سازی ندارند!

ولادمیر پوتین در صحبت های خود گفت:

در بسیاری از کشورها، ارز دیجیتال ابزار حساب نیست.

از رییس جمهور مقتدر روسیه انتظار می رفت که در صحبت های خود نکاتی را حول مرکزیت قدرت بیان کند.

ارز دیجیتال جایگاه مشخصی در دنیا دارد، هیچ دولتی نمی تواند یک ارز دیجیتال منحصر به فرد برای خود بسازد.

پوتین در ادامه به موقعیت رسمی بانک مرکزی روسیه و بی پشتوانه بودن پول دیجیتال اشاره کرد و گفت که ارزهای دیجیتال نمی توانند به عنوان یک ابزار پرداختی یا پس انداز مورد استفاده قرار بگیرند. وی متذکر شد:

به عبارتی دیگر؛ با این حوزه باید با دقت عمل و نظارت کافی برخورد شود.

لحن گفت و گوی پوتین صورت جدیدی به خود گرفت:

با وجود این، پدیده نوظهور ارز دیجیتال جای خود را در دنیا پیدا کرده و یک سیر تکاملی را در پیش گرفته است. ما باید با دقت به بررسی این پدیده بپردازیم و به اندازه کافی از آن دانش و آگاهی کسب کنیم تا به درک درستی از ورود به این حوزه و استفاده از آن برسیم. این فناوری می تواند در دور زدن محدودیت هایی که پیرامون بخش امور مالی بین الملل وجود دارد، به کار گرفته شود.

پیشنهاد پوتین برای اتخاذ یک رویکرد «متمدن» نسبت به تلگرام

پوتین: ارزهای دیجیتال قابلیت بومی‌سازی ندارند!

پوتین در صحبت های خود از سرانجام پیامرسان تلگرام غافل نشد. از آنجایی که بحث تلگرام با جامعه ارز دیجیتال پیوند خورده است، پوتین در ارتباط با این پیام رسان نیز صحبت کرد. او گفت که محدودسازی از تمام راه ها ساده تر است، اما باید روش های اجتماعی تر و پیشرفته تری در حل مشکلات به کار گرفته شود.

پوتین: ارزهای دیجیتال قابلیت بومی‌سازی ندارند!

موسس تلگرام

روز ۱۳ آپریل یکی از دادگاه های محلی مسکو درخواست سازمان نظارت بر رسانه های روسیه درباره مسدودسازی تلگرام را قبول کرد. مقامات روس به دنبال این دستور از تاریخ ۱۶ آپریل سعی در مسدودسازی تلگرام داشته اند. تا به امروز تلاش روسیه برای پیاده سازی این هدف ناموفق بوده، و تلگرام با چیره دستی از پس محدودیت های اعمال شده برآمده است.

پاول دوروف در جریانات اخیر موضع خود را علیه سرویس امنیت فدرال روسیه، حفظ کرده و از واگذاری کلید رمز اطلاعات تلگرام به مقامات روس امتناع ورزیده است.

بنابر گزارش رسانه های روسی بسیاری از کاربران تلگرام در روسیه معتقدند که روی صحبت های اخیر پوتین به سازمان تنظیم مقررات مخابراتی روسیه و سرویس امنیت فدرال این کشور بوده است، تا از فشارهای موجود حول این پیام رسان قدری کاسته شود.

منبع: news.bitcoin

بلاک چین کوانتومی، راه‌حل تهدید رایانه کوانتومی

رایانه‌های کوانتومی می‌توانند رمزنگاری بلاک چین‌های کنونی را به‌راحتی بی‌اثر کنند. در این میان، طراحی الگویی نوین برای بلاک چین می‌تواند این خطر را در آینده خنثی کند.

بلاک چین یک ساختار مبتنی بر ریاضی است که داده‌ها به صورت امن روی آن ذخیره می‌شوند. بلاک چین با ظهور بیت کوین به صورت عملی و گسترده مورد استفاده قرار گرفت. بیت کوین بر بستر یک شبکه بلاک چین که داده‌های مربوط به تراکنش‌ها را ذخیره می‌کند شکل گرفته است.

اما بلاک چین فقط برای ذخیره‌ی اطلاعاتی از این دست نیست. شکل‌های دیگری از داده‌ها نظیر اطلاعات مربوط به انتقال مرسولات، پیشرفت برنامه‌های کامپیوتری، قراردادهای هوشمند و صدها مورد دیگر را می‌توان روی بلاک چین ثبت کرد. بسیاری بر این باورند که فناوری بلاک چین یکی از فناوری‌های پیشرو در قرن بیست‌ویکم خواهد بود.

اما بلاک چین یک پاشنه‌ی آشیل هم دارد. امنیت بلاک چین در گروه توابع استاندارد رمزگذاری است. دلیل امنیت بالای بلاک چین این است که شکستن این رمزها نیازمند حجم عظیمی از منابع کامپیوتری است که معمولا در دسترس نیست.

اما عرضه‌ی رایانه‌های کوانتومی همه چیز را دگرگون می‌سازد و بلاک چین نیز از این خطر مصون نیست. با استفاده از رایانه‌ی کوانتومی، حتی یک کودک نیز می‌تواند هر نوع رمزنگاری کنونی به کار رفته در بلاک چین‌ها را باز کند. اما یک نکته‌ی مهم نیز در این میان وجود دارد و آن هم اینکه رایانه‌های کوانتومی قادر به شکستن کدهای رمزنگاری کوانتومی نیستند. به همین دلیل، برخی کارشناسان پیشنهاد می‌کنند که رمزنگاری کوانتومی هر چه سریع‌تر به الگوی کنونی بلاک چین‌ها افزوده شود تا به این ترتیب، امنیت آنها در صورت عرضه‌ی رایانه‌های کوانتومی در آینده تضمین شود.

دل راجان (Del Rajan) و مت وایزر (Matt Visser) از دانشگاه ولینگتون در نیوزلند راه‌حلی بهتر و اساسی‌تر پیشنهاد می‌کنند. رمزنگاری کوانتومی صرفا یک لایه‌ی کوانتومی را به پروتکل استاندارد بلاک چین می‌افزاید. اما این دو پژوهشگر پیشنهاد می‌کنند که کل بلاک چین بر اساس پدیده‌ی رایانش کوانتومی نگاشته شود.

بر این اساس، بلاک چین با استفاده از ذرات کوانتومی ایجاد می‌شود. به این ترتیب هر ذره‌ی کوانتومی می‌تواند سابقه همه‌ی ذرات پیشین را به شکلی غیرقابل هک و غیرقابل تغییر در خود ذخیره کند. در واقع امنیت در چنین پروتکلی بر قوانین فیزیک کوانتوم استوار است. جالب اینجاست که این الگو یک نتیجه‌ی دیگر هم دارد و آن اینکه می‌توان این الگو را یک ماشین زمان به‌هم‌پیوسته‌ی کوانتومی نیز دانست.

درهم‌تنیدگی ذرات کوانتومی

بلاک چین کوانتومی، راه‌حل تهدید رایانه کوانتومی

برای درک بهتر ماجرا بیایید ابتدا به واکاوی بیشتر این قضیه بپردازیم. یک بلاک چین در واقع یک دفتر کل است که اطلاعات مشخصی (نظیر سوابق تراکنش‌های صورت گرفته) را در خود ذخیره می‌کند. تراکنش‌ها به طور پیوسته به پایگاه داده‌ی این سامانه (که بلاک نام دارد) وارد می‌شود. اما پس از گذشت یک بازه‌ی زمانی مشخص، این بلاک با استفاده از یک تابع ریاضی که تابع هش نام دارد رمزگذاری می‌شود. این تابع یک رشته‌ی منحصربه‌فرد (شامل یک سری اعداد و حروف) را ایجاد می‌کند که می‌تواند نماینده‌ی داده‌های موجود در همان بلاک باشد.

این رشته را می‌توان در بلاک بعدی و مجموعه‌ی بعدی تراکنش‌ها قرار داد. پس از مدتی که داده‌های جدید در بلاک قرار گرفت، باز هم یک رشته‌ی دیگر با استفاده از تابع هش ایجاد می‌شود. این رشته نیز به بلاک بعدی اضافه می‌شود و این روند همچنان ادامه می‌یابد. به این ترتیب یک مجموعه از بلاک‌های متصل به هم ایجاد می‌شود که موجب شکل‌گیری زنجیره‌ی بلاکی یا همان بلاک چین می‌شود.

اگر کسی بخواهد سوابق موجود در این زنجیره را دستکاری کند، باید به گونه‌ای این کار را انجام دهد که نتیجه‌ی تابع هش تغییر نکند. اما این کار به هیچ وجه ساده نیست و نیازمند توان پردازشی بسیار بالایی است و رایانه‌ی کاربران عادی به‌هیچ عنوان از عهده‌ی این کار برنمی‌آید. اما رایانه‌های کوانتومی که در آینده به بازار می‌آیند می‌توانند به‌راحتی از عهده‌ی این کار برآیند.

به‌همین‌دلیل، راجان و وایزر به فکر در پیش گرفتن رویکردی کاملا متفاوت افتادند که بلاک چین را در برابر تهدید رایانه کوانتومی ایمن می‌سازد. در این الگوی نوین، بلاک چین نیز کوانتومی خواهد بود. این الگو براساسِ پدیده‌ای پیش می‌رود که در اصطلاح «درهم‌تنیدگی» (entaglement) نامیده می‌شود. وقتی دو ذره‌ی کوانتومی درهم‌تنیده می‌شوند، ماهیت کوانتومی یکسان می‌یابند. از آن به بعد اندازه‌گیری یکی از آنها روی دیگری تاثیر می‌گذارد، فارغ از اینکه ذره‌ی دوم در کجا واقع شده باشد.

درهم‌تنیدگی دارای جزئیات و ظرافیت بسیار بالایی است و همین جزئیات زیاد سبب می‌شود استفاده از آن به افزایش امنیت سامانه بیانجامد. اندازه‌گیری یکی از جفت ذرات درهم‌تنیده موجب نابودی پیوند صورت‌گرفته میان آن دو می‌شود. بنابراین اگر یک کاربرِ خرابکار بخواهد یکی از دو ذره را دستکاری کند، ذره‌ی جفت آن نیز تحت‌تأثیر قرار می‌گیرد.

ذرات می‌توانند در فضا و نیز در زمان درهم‌تنیده شوند. به‌همین‌دلیل یک ذره که در زمان حال وجود دارد می‌تواند با ذره‌ای که در گذشته وجود داشته درهم‌تنیده شود. در نتیجه، اندازه‌گیری روی ذره در زمان حال بر روی ذخیره‌ی جفت‌شده تاثیر خواهد گذاشت.

این امر موجب ایجاد پدیده‌ای عجیب می‌شود. برای مثال امکان تأثیرگذاری بر گذشته فراهم می‌شود. البته این کار ساده نیست و محدودیت‌های شدیدی در این خصوص وجود دارد. برای نمونه، نمی‌توانید کاری کنید که یک قطار در گذشته پدربزرگ‌تان را در دوره‌ی مجردی بکُشد، زیرا در این صورت وجود شما نیز ناممکن خواهد بود! این شکل از تناقض در این پدیده روی نمی‌دهد. همچنین تمایز بین علت و معلول نیز دشوارتر خواهد شد. از دیگر نتایج این پدیده افزایش میزان اطلاعاتی است که می‌توان در زمان انتقال داد.

آیا ایجاد بلاک چین کوانتومی ممکن است؟

بلاک چین کوانتومی، راه‌حل تهدید رایانه کوانتومی

این دو دانشمند در حال حاضر مشغول بررسی امکان پیاده‌سازی بلاک چین کوانتومی هستند. این بلاک چین اطلاعات را بر روی ذرات کوانتومی ذخیره می‌کند. به این ترتیب، اولین بلاک شکل می‌گیرد. به‌تدریج که اطلاعات بیشتری فراهم می‌شود، اطلاعات جدید در قالب درهم‌تنیدگی با ذره‌ی دوم تلفیق می‌شود. به این ترتیب ذره‌ی اول از بین می‌رود و اطلاعات بلاک اول با اطلاعات بلاک دوم ترکیب می‌شود. اطلاعات بلاک سوم نیز به همین شیوه به بلاک دوم اضافه شده و ذره‌ی سوم جایگزین ذره‌ی دوم می‌شود.

این بلاک چین به‌این‌دلیل امنیت بالایی دارد که تلاش برای دستکاری داده‌های موجود بلافاصله شناسایی می‌شود. این اصلی‌ترین مزیت درهم‌تنیدگی کوانتومی است.

اما بلاک چین کوانتومی یک مزیت دیگر نیز دارد و آن هم اینکه بلاک‌های اولیه کاملا غیرقابل‌دستکاری هستند. در واقع چون فوتون‌های قبلی کاملا از بین رفته‌اند، امکان دستکاری آنها نیز وجود ندارد. راجان و وایزر می‌گویند:

درهم‌تنیدگی در زمان، امنیت به مراتب بیشتری نسبت به درهم‌تنیدگی در مکان دارد.

خوشبختانه بیشتر فناوری‌های لازم برای عملی ساختن این بلاک چین نیز حداقل به صورت نظری طراحی شده‌اند.

شرکت آی‌بی‌ام توانسته است یک رایانه‌ی کوانتومی با توان پردازشی ۵۰ کیوبیت طراحی کند و همچنان به تلاش برای بهبود آن مشغول است. تردیدی نیست که در آینده شاهد حضور رایانه‌های بسیار قدرتمند کوانتومی خواهیم بود که می‌توانند شیوه‌های کنونی رمزنگاری را بی‌اثر سازند.

اما یکی از پیش‌نیازهای ضروری برای ساخت بلاک چین کوانتومی هنوز آماده نیست. این پیش‌نیاز وب کوانتومی (quantum web) نام دارد. وب کوانتومی در واقع شبکه‌ای است که اطلاعات کوانتومی را از طریق روترهای کوانتومی جابه‌جا می‌کند، بدون اینکه ویژگی‌های کوانتومی ذرات تغییر کند. البته این شبکه طراحی شده است و احتمالا در چند ماه و یا سال آینده در اروپا، ایالات متحده و چین اجرایی می‌شود. ساخت چنین شبکه‌ای نیازمند کار سنگین مهندسی است و به‌همین‌دلیل زمان‌بر خواهد بود. ایجاد وب کوانتومی می‌تواند راه را برای شکل‌گیری بلاک چین کوانتومی هموار سازد.

منبع: technologyreview

کاربرد بلاک چین در صنایع برای تولیدات سریع‌تر و ارزان‌تر

حوزه‌های مختلف صنایع می‌توانند با بلاک چین متحول شوند. در این میان، به‌نظر می‌رسد که بخش تولید می‌تواند بیشترین بهره را از این تحول ببرد. برای نمونه، ماشین‌آلات مختلف می‌توانند در کنار یکدیگر روی یک شبکه قرار گیرند و داده‌های مختلف را با هم به اشتراک بگذارند. این قابلیت امکان تبادل الگوهای نوین کارکرد بین این دستگاه‌ها را فراهم می‌سازد. این دستگاه‌ها می‌توانند در کارخانه‌هایی در سراسر دنیا مشغول به کار باشند و به این ترتیب محصولاتی با کیفیت بیشتر را تولید کنند.

کاربرد بلاک چین در صنایع برای تولیدات سریع‌تر و ارزان‌تر

پژوهشگران با استفاده از یک نسخه نیازمندِ مجوز (permissioned) اتریوم توانستند یک ماشین سی‌ان‌سی (CNC) را به یک شبکه کوچک بلاک چین متصل کنند. آنها نشان دادند که با استفاده از قراردادهای هوشمند می‌توان این دستگاه را به گونه‌ای برنامه‌ریزی کرد که بتواند داده‌های مربوط به خود را به صورت خودکار ثبت کرده و در بلاک چین به اشتراک بگذارد. در این طرح آزمایشی، دستگاه کارکرد مستمر ۸ ساعته‌ی خود را به شبکه بلاک چین اعلام می‌کرد.

نمونه‌ی اولیه ساخته شده بسیار ساده است. بااین‌حال، بینیل استارلی که سرپرستی این پژوهش را بر عهده داشته می‌گوید که این پژوهش به پاسخ‌گویی به این سئوال که «چطور می‌توان یک دستگاه را به ثبت داده‌ها بر روی دفتر کل توزیع شده واداشت؟» کمک می‌کند.

اما اصلا چرا باید دست به چنین کاری زد و چه ضرورتی برای ما دارد؟ برای پاسخ به این پرسش، فرض کنید یک استارتاپ کوچک در حوزه‌ی زیست‌فناوری در بوستون، طرح جدیدی برای تولید یک دستگاه بیوالکترونیک دارد و با بررسی به این نتیجه رسیده است که تولید این دستگاه در یک کارخانه‌ی کوچک در کارولینای شمالی بیشترین صرفه‌ی اقتصادی را به همراه خواهد داشت. سازندگان دستگاه‌های مرتبط با پزشکی و سلامت با انبوهی از قوانین و مقررات سخت‌گیرانه روبرو هستند. ابتدا این استارتاپ باید اثبات کند که شرکت تولیدی مورد نظر همه الزامات قانونی را برآورده می‌سازد. آن شرکتِ ساخت و تولید نیز باید فرآیندی مشابه را برای اثبات التزام خود به مقررات پشت سر بگذارد. هر دوی این فرآیندها بسیار زمان‌بر و البته پرهزینه‌ هستند. اگر در میانه‌ی مسیر هم طرح دستگاه اولیه تغییر یابد، باز هم همه این فرآیندها باید از ابتدا طی شود.

کاربرد بلاک چین در صنایع برای تولیدات سریع‌تر و ارزان‌تر

یک دفتر رمزنگاری شده‌ی به اشتراک گذاشته شده (که همان بلاک چین است) می‌تواند از هزینه‌های این فرآیندها بکاهد و سبب شود اطلاعات مورد نیاز (نظیر گواهینامه‌های مربوط به دستگاه تولید) شفاف شود و در دسترس قرار گیرد. به این ترتیب، استارتاپ مستقر در بوستونِ مثال ما می‌تواند به راحتی بهترین تولیدکننده‌ی مدنظر خود را بیابد. قراردادهای هوشمند نیز می‌توانند کاربردی باشند. از قراردادهای هوشمند می‌توان برای معرفی قابلیت‌های یک دستگاه تولیدی در سراسر شبکه استفاده کرد. از بلاک چین می‌توان برای کمک به هماهنگ‌سازی سایر دستگاه‌ها در کارگاه‌ها و کارخانه‌های دیگر نیز بهره گرفت.

نینیل استارلی می‌گوید:

هنوز اقدامات زیادی باید در این خصوص به انجام برسد. برای نمونه، اطمینان‌یابی از اینکه داده‌های دستگاه غیرقابل‌دستکاری است یکی از الزامات کار به شمار می‌رود. همچنین نحوه تشویق صنایع تولیدی برای حضور در این شبکه غیرمتمرکز نیز یکی دیگر از چالش‌های پیش رو است.

بیت کوین و اتریوم با ارائه‌ی پاداش‌هایی در قالب ارزهای دیجیتال خود، کاربران را به حضور در شبکه تشویق می‌کنند. برای رسیدن به این هدف باید داده‌هایی که شرکت‌ها مایلند به اشتراک بگذارند و طرف‌های دریافت‌کننده‌ی این داده‌ها را مشخص کرد. این چالش حتی از تنگناهای فنی کار نیز پیچیده‌تر خواهد بود.

منبع: technologyreview

بلاک چین برای اولین بار در یک رستوران متولد شده است !

ایده‌ی اولیه‌ی بیت کوین و فناوری بلاک چین حدود ۳ دهه پیش به ذهن یک فیزیکدان در یک رستوران در نیوجرسی ایالات متحده رسیده بود!

بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال در چند سال اخیر به شدت مورد توجه قرار گرفته‌اند و همین امر روی قیمت آنها نیز تأثیر گذاشته است. ارزش هر بیت کوین در یک بازه‌ی زمانی کوتاه ۱۰ برابر شد و به ۲۰ هزار دلار رسید، سپس در مدتی کوتاه نصف شد. همچنین هویت ایجادکننده‌ی بیت کوین نیز همواره رازآلود بوده و همین بر جذابیت آن افزوده است. بسیاری از علاقمندان به فناوری و سرمایه‌گذاران در همایش‌های پرهزینه مربوط به بیت کوین شرکت می‌کنند، به این امید که بتوانند به سود قابل توجهی از آن دست یابند.

اما این‌طور نیست که بیت کوین از ناکجاآباد ظاهر شده باشد. فناوری بنیادین بیت کوین (یعنی بلاک چین) حدود ۳ دهه قبل توسط دو پژوهشگر دانشگاهی شکل گرفت، اما کمتر کسی به آنها توجه کرد. هدف این دو نفر، چیزی ایده‌آل‌گرایانه‌تر از تحول در دنیای پول بود. آنها به دنبال راهی برای ایجاد امنیت در ذخیره‌ی داده‌ها و حفاظت از آنها بودند.

بلاک چین برای اولین بار در یک رستوران متولد شده است !

در سال ۱۹۹۰، فیزیکدانی به نام اسکات استورنتا (Scott Stornetta) حین صرف بستنی با خانواده‌اش در یک رستوران در شهر موریس‌تاون (ایالت نیوجرسی) به ایده‌ی بلاک چین رسید. او و همکارش یعنی استوارت هابر (Stuart Haber) که متخصص در حوزه‌ی رمزنگاری بود، مدت‌ها به دنبال یافتن راهی برای تکثیر فایل‌های دیجیتال به شکلی که سابقه‌ی آنها دست‌نخورده بماند بودند. در آن زمان کامپیوترهای شخصی به شدت فراگیر می‌شدند و هر کسی می‌توانست به راحتی فایل‌ها را تغییر دهد. بنابراین چگونه می‌شد جلوی دستکاری سابقه‌ی یک فایل را گرفت و این اطلاعات را برای آینده حفظ کرد؟

تنها راهی که تا آن زمان به ذهن‌شان می‌رسید، بهره‌گیری از یک مدیریت مرکزی بود. اما در همان رستوران بود که ایده‌ی جدیدی به ذهن اسکات استورنتا رسید. او به این نتیجه رسید که به جای بهره‌گیری از یک مدیر متمرکز، کپی‌هایی از دفتر کل را در شبکه‌ای غیرمتمرکز ولی متصل توزیع کنند. اگر تعداد زیادی نسخه در این شبکه وجود داشته باشد، دیگر کسی به راحتی نمی‌تواند محتوای مورد نظر را تغییر دهد.

دکتر اسکات استورنتا و دکتر هابر مدتی در پژوهشگاه بلکور (bellcore) با هم روی این پروژه همکاری کردند. پژوهشگاه بلکور یکی از مراکزی بود که جایگزین مرکز معروف بل لبز (Bell Labs) شد. این دو نفر با هم می‌خواستند یک بایگانی امن و رمزگذاری شده را ایجاد کنند تا به کمک آن بتوان اعتبار سوابق مختلف را بدون مشخص شدن محتوایشان ارزیابی کرد.

بلاک چین برای اولین بار در یک رستوران متولد شده است !

این دو پژوهشگر، یافته‌های خود را در مقاله‌ای با عنوان «چگونه سوابق زمانی یک سند دیجیتالی را مشخص کنیم؟» (How to Time-Stamp a Digital Document) در نشریه‌ی پژوهشی «کریپتوگرافی» منتشر کردند. این فناوری بلاک چین نامیده می‌شود، زیرا یک دفتر کل توزیع شده‌ی الکترونیکی داده‌ها را در یک سری گروه‌های دارای سوابق زمانی مشخص به نام بلاک جای می‌دهد. هر بلاک دارای یک کد ویژه است که «هش» نام دارد و به نوعی نشانگر داده‌های موجود در آن بلاک است. این کد دربردارنده یک سری حروف انگلیسی و نیز اعداد است. هش موجود در هر بلاکِ تکمیل شده در ابتدای زنجیره‌ی بعدی نیز ظاهر می‌شود. به‌این‌ترتیب برای تغییر داده‌های یک بلاک باید همه بلاک‌های متصل به آن را نیز تغییر دهید. این الگوی رمزگذاری سبب جلوگیری از دستکاری یا تقلب می‌شود.

دکتر اسکات استورنتا و دکتر هابر مقالات بیشتری را درباره‌ی این موضوع منتشر کردند و در نهایت، بلکور این فناوری نوین را به نام آنها ثبت کرد. در سال ۱۹۹۴، این دو نفر یک شرکت با نام شورِتی (Surety) را تأسیس کردند. این شرکت به ارائه‌ی خدمات مربوط به ثبت سوابق زمانی داده‌ها (اعم از نتایج آزمایشگاهی یا قراردادها) و گنجاندن آنها در یک بلاک از تراکنش‌ها می‌پرداخت. این شرکت هر هفته کد (مجموعه‌ای از حروف و اعداد) را به عنوان نتیجه‌ی هفتگی این بلاک چین منتشر می‌کرد. این کد به صورت مکتوب در نشریه‌ی ساندِی نیویورک تایمز نیز منتشر می‌شد. خلاصه اینکه دفتر کل راه‌اندازی شده توسط این دو پژوهشگر (که اولین در نوع خود بود) قدیمی‌ترین بلاک چین در جهان به شمار می‌رود.

دکتر استورنتا: ارتباط بلاک چین با بیت کوین خیلی جذاب است!

بلاک چین برای اولین بار در یک رستوران متولد شده است !

دکتر استورنتا سه سال در شرکت شورِتی ماند و سپس به تدریس ریاضی در یک دبیرستان و مشاوره مشغول شد. دکتر هابر نیز پس از مدتی حضور در این شرکت به پروژه‌های دیگر پرداخت. شورِتی هنوز هم مشتریانی (از جمله شرکت‌های داروسازی و سازمان‌های فعال در زمینه‌ی مالکیت معنوی) دارد. این شرکت خصوصی هنوز نیز هش‌ هفتگی خود را منتشر می‌کند.

گواهی ثبت مالکیت این نوآوری در سال ۲۰۰۴ (حدود ۴ سال پیش از ظهور بیت کوین) به خاطر عدم پرداخت هزینه‌های مربوط به آن باطل شد. دکتر اسکات استورنتا و دکتر هابر که هنوز بخشی از سهام شرکت شورِتی را در اختیار دارند، به خاطر از دست رفتن این فرصت ارزشمند که می‌توانست ثروتی باورنکردنی برایشان به‌همراه آورد اصلا ناراحت نیستند. دکتر هابر درباره یافته‌های خود می‌گوید: «مقاله‌ی جالبی بود که تبدیل به یک شرکت شد و البته اصلا انتظارش را نداشتم. بعد از آن دوباره به کارم در پژوهش بازگشتم.» دکتر استورنتا نیز ارتباط نوآوری‌شان با بیت کوین را «بسیار جذاب» می‌داند و می‌گوید که هر نوع حقوق معنوی را که در اختیار دارد برای توسعه‌ی غیرانتفاعی بلاک چین واگذار می‌کند.

بلاک چین برای اولین بار در یک رستوران متولد شده است !

البته نباید شکل‌گیری بیت کوین را فقط به خاطر پژوهش‌های این دو دانشمند بدانیم. وقتی ساتوشی ناکاموتو (اسم اختصاری یک یا چند نفر فرد ناشناسی که بیت کوین را ایجاد کردند) در مقاله‌ای به معرفی این ارز دیجیتال پرداخت، هشت مقاله را به عنوان منبع برشمرد که فقط سه تای آنها حاصل کار مشترک دکتر اسکات استورنتا و دکتر هابر بود.

دیوید یرماک (David Yermack) از دانشکده‌ی کسب‌وکار استرن دانشگاه نیویورک به‌تازگی به بررسی نقش کلیدی این دو پژوهشگر در شکل‌گیری فناوری بلاک چین پرداخت. او که تابستان سال گذشته می‌خواست اولین کلاسش درباره بلاک چین را آغاز کند متوجه شد که نشانی درج شده در مقاله‌ی این دو پژوهشگر در واقع محل زندگی خودش است. به همین دلیل توانست دکتر استورنتا را بیابد و در همان رستورانی که ایده‌ی بلاک چین به ذهنش رسید با او ملاقات کند. دکتر استورنتا هم‌اکنون در دانشگاه نیویورک تدریس می‌کند.

مقاله‌ی ساتوشی ناکاموتو توانست با افزودن یک مؤلفه‌ی نوآورانه یعنی استخراج ارز دیجیتال، دستاورد دکتر استورنتا و دکتر هابر را متحول کند. استخراج سبب می‌شد که انگیزه‌ای مادی برای مشارکت در حفظ و به‌روزرسانی دفتر کل بلاک چین شکل گیرد. به هر حال باید بدانیم آنچه ممکن است به پول آینده‌ی بشر تبدیل شود، در اصل حاصل تلاش عده‌ای برای حفظ داده‌ها در گذر زمان است.

منبع: wsj

اولین شهر بیت کوین جهان در اسلوونی ساخته می‌شود !

کشور اسلوونی یکی از کوچکترین کشورهای اتحادیه اروپا است که از لحاظ صنعت و اقتصاد به حد کشورهای همسایه خود پیشرفته نیست اما می‌تواند به در بحث فناوری‌های نوین بسیار جاه‌طلب باشد.

اسلوونی اعلام کرد که بزرگترین مرکز فروشگاهی این کشور که از قبل از اختراع بیت کوین نام آن BTC City بوده است، واقعا به شهر بیت کوین تبدیل خواهد شد و امکان خرید تمامی خدمات و کالا ها در آن با استفاده از بیت کوین و ارزهای دیجیتال فراهم خواهد آمد.

اولین شهر بیت کوین جهان در اسلوونی ساخته می‌شود !

این مرکز فروشگاهی واقع در لیوبلیانا، پایتخت اسلوونی دارای مساحت ۱,۵۵۸,۳۹۸ متر مربع می‎باشد و در سال ۱۹۵۴ فعالیت خود را شروع کرده است و از حدود ۲۰ سال پیش BTC City نام گرفته است. تا پیش از این، نام این مرکز هیچ ربطی به بیت کوین و ارزهای دیجیتال نداشت اما حالا اتفاقات بزرگی برای این مرکز در حال رخ دادن است که نام آن را مستقیما به بیت کوین مرتبط می‌کند.

در این بین، در راستای حمایت از این پروژه‌‏ی ملی، آقای میرو چرار رئیس جمهور  اسلوونی از این مرکز خرید بازدید نموده و حتی به صورت نمادین یک فنجان قهوه را با استفاده از ارزهای دیجیتال خریداری نموده است. مطمئناً حمایت رئیس جمهور این کشور باعث افزایش اعتبار و توسعه‏ی دو چندان این مرکز خرید خواهد شد.

اولین شهر بیت کوین جهان در اسلوونی ساخته می‌شود !

رئیس جمهور اسلوونی در حال خرید قهوه با ارزهای دیجیتال به صورت نمادین

همچنین مسئولان BTC City این امید را دارند که شهر بیت کوین باعث به وجود آمدن فرصت‎های شغلی و تجاری جدید شده و بر روند توسعه شبکه بلاک چین و همگانی شدن ارزهای دیجیتال در بین عموم تأثیر داشته باشد.

توسعه و گسترده سازی این مرکز به تازگی آغاز شده است. در حال حاضر دستگاه‌های خرید و خودپردازهای ارزهای دیجیتال در این مرکز در حال نصب هستند و پیشبینی می‌شود تا سال آینده اکثر فروشگاه‌های این مرکز به دستگاه‌های پرداخت با ارزهای دیجیتال مجهر شوند.

 

منبع: bitcoinmagazine

تکینگی ارزهای دیجیتال: پول بد، پول خوب را به حاشیه می‌فرستد !

سکه‌های باستانی از نظر استاندارد عالی هستند. بی‌تردید بهترین شکل در میان همه‌ی پول‌ها به شمار می‌روند. به‌خوبی ضرب شده‌اند و یک حلقه‌ی دقیق هستند. در هر جایی، اینجا در یونان و سرزمین‌های بیگانه می‌توان از آن استفاده کرد. با این حال از آنها استفاده نمی‌کنیم و در عوض از سکه‌های بدِ مسی که به تازگی منتشر شده‌اند و با بی‌دقتیِ تمام ضرب می‌شوند استفاده می‌کنیم.

اریستوفان – نمایش‌نامه نویس یونان باستان

حدود ۴۰۰ سال پیش از میلاد مسیح (ع) بود که اسپارتا موفق شد کنترل معادن نقره را که تا آن زمان در دست حکومت آتن بود به دست آورد و بردگان اسیر در دست یونانیان را آزاد سازد. این امر سبب کمبود نقره شد و همین امر آتنی‌ها را به انتشار سکه‌های جدید از جنس برنز که یک لایه نازک نقره روی آن قرار داشت سوق داد.

تکینگی ارزهای دیجیتال: پول بد، پول خوب را به حاشیه می‌فرستد !

هنگامی‌که عامه‌ی مردم متوجه‌ی تفاوت میان این دو شدند، سکه‌های نقره قدیمی خود را نگه داشتند و بیشتر از سکه‌های برنزی برای خرج‌های روزمره خود استفاده کردند. به‌تدریج سکه‌های برنزی که در بازار به وفور یافت می‌شدند، از چشم مردم افتادند و دیگر کسی خواستار آن نبود.

قانون گرشام یک اصل مالی است که می‌گوید: «پول بد سبب به حاشیه رفتن پول خوب می‌شود.»

– دانش‌نامه بریتانیکا

براساس این اصل، مردم می‌خواهند از «پول بد» برای خرج‌های روزمره‌ی خود استفاده کنند و در عوض، «پول خوب» را زیر بالش‌شان نگه‌دارند. به‌همین دلیل، «پول خوب» از گردش مالی خارج شده و فقط «پول بد» باقی می‌ماند.

در بسیاری از دوره‌های بحران تورمی در یونان باستان هم، مردم سکه‌های «بهتر» را نگه می‌داشتند و سکه‌های «بدتر» را خرج می‌کردند. به‌این‌ترتیب، سکه‌های «بهتر» از گردش مالی دور می‌ماندند.

قانون گرشام معمولا برای توصیف پول‌هایی به کار می‌رود که ارزش اسمی یکسانی دارند، ولی مواد به کار رفته در آنها ارزش متفاوتی دارد. یک نمونه‌ی دیگر را با هم بررسی کنیم. فرض کنید دو سکه دارید که ارزش روی آنها یک دلار است، ولی یکی از آنها ۸۰ درصد نقره و دیگری ۲۰ درصد نقره دارد. اگر قرار باشد یکی از آنها را به ازای خرید به یک فروشنده بدهید، کدام را انتخاب می‌کنید؟

تکینگی ارزهای دیجیتال: پول بد، پول خوب را به حاشیه می‌فرستد !

نکته‌ی نهفته در این قانون این است که افراد در موقعیتی این چنینی برای انتخاب بین این دو نوع پول، پول کم‌ارزش‌تر را برای امور روزمره انتخاب می‌کنند. در واقع می‌توان این گونه تفسیر کرد که مردم می‌خواهند پول کم‌ارزش‌تر را سریع‌تر خرج کنند.

شاید به نظر برسد این قانون فقط درباره پول‌های فلزی صدق می‌کند، اما من فکر می‌کنم این قانون در دنیای ارزهای دیجیتال نیز مصداق دارد.

شاید شنیده باشید که برخی فروشگاه‌ها از مشتریان بیت کوین نیز قبول می‌کنند. البته خودم تاکنون فقط توانسته‌ام دو چیز را با بیت کوین بخرم که یکی یک فنجان قهوه و یکی هم یک وعده غذا بود. در این سال‌ها توانسته‌ام فروشگاه‌های بیشتری را بیابم که پذیرنده‌ی بیت کوین باشند.

بخشی از وجودم که عاشق فناوری است از اینکه دو بار هزینه را با بیت کوین پرداختم لذت می‌برد. شاید به‌این‌ترتیب می‌خواستم از پذیرندگان بیت کوین حمایت کنم. اما بخشی از وجودم که چندان کاری به فناوری ندارد، از این اقدام راضی نبود. می‌خواستم بیت کوین‌هایم را نگه دارم، چون بیت کوین از زمان عرضه تاکنون هر سال حدود ۱۵۰ درصد رشد ارزش داشت. این در حالی است که پزو (واحد پول) موجود در کیف پولم هر سال ۳ درصد از ارزشش را از دست می‌دهد. حتی اگر ارزش بیت کوین در مقایسه با پزو رشد نمی‌کرد و ارزش هر دو باثبات بود و با نرخی کمتر از ۳ درصد در سال کاهش ارزش می‌یافتند، باز هم ترجیح می‌دادم پولم را در قالب بیت کوین حفظ کنم.

تکینگی

تکینگی ارزهای دیجیتال: پول بد، پول خوب را به حاشیه می‌فرستد !

مفهوم تکینگی یا سینگولاریتی (singularity) به زمانی اشاره دارد که هوش مصنوعی آن قدر پیشرفت کرده که می‌تواند خودش را بهبود بخشد. در این زمان است که هوش مصنوعی می‌تواند تحولی اساسی در دنیا ایجاد کند.

فکر می‌کنم در دنیای ارزهای دیجیتال نیز یک مفهوم «تکینگی» داریم و آن هم وقتی است که این ارزها از نظر ثبات بتوانند با دلار آمریکا برابری کنند.

اگر نیم‌نگاهی به روند تحولات قیمت بیت کوین بیاندازید، خواهید دید که قیمت آن به‌تدریج به ثبات بیشتری در برابر دلار آمریکا و یورو دست می‌یابد. وقتی به نقطه‌ی تکینگی برسیم، مردم بیشتر ترجیح خواهند داد که پول فیات دارای اثر تورمی را خرج کنند و ارزهای دیجیتال فاقد تورم را نزد خود نگه دارند. هر قدر مردم بیشتر پول دارای تورم را نگه دارند، بیشتر قدرت خرید خود را از دست خواهند داد.

هر قدر افراد ارزش کمتری برای پول فیات دارای اثر تورمی قائل باشند، کمتر به فکر حفظ سرمایه‌ی خود در قالب آن خواهند بود. هر دلاری که از پس‌انداز خارج شده و وارد بازار شود به معنای ورود دلار بیشتر به چرخه‌ی پولی و افزایش اثر تورمی آن خواهد بود. کسانی که ترجیح می‌دهند پول فیات تورمی خود را حفظ کنند نیز قدرت خریدشان را بیشتر از دست خواهند داد. همین امر سبب می‌شود بیشتر به سوی حفظ پس‌انداز در قالب ارزهای دیجیتال غیر تورمی بروند.

البته من با الهام از الگویی دیگر به این نتیجه رسیدم. مطالعه‌ی صورت گرفته در ایالات متحده نشان می‌دهد که پنل‌های خورشیدی در آینده سبب نابودی صنعت کنونی برق این کشور خواهد شد. در واقع هر قدر افراد بیشتری در خارج از شبکه توزیع برق با استفاده از پنل‌های خورشیدی انرژی مورد نیاز خود را تأمین کنند، تأمین برق برای سایر مشتریان از طریق شبکه توزیع برق پرهزینه‌تر خواهد شد. به این ترتیب، آنها نیز به استفاده از پنل‌های خورشیدی روی می‌آورند و این چرخه با شدت به پیش می‌رود.

واکنش دولت‌ها چه خواهد بود؟

واکنش دولت‌ها به این پدیده نیز جالب توجه خواهد بود. آیا دولت‌ها در سراسر دنیا برای افزودن بر جذابیت پول فیات خود دست به کاهش تورم آن می‌زنند؟ یا واکنشی عجولانه داشته و ارزهای دیجیتال را ممنوع می‌کنند، بدون اینکه بدانند چطور باید این ممنوعیت را به پیش ببرند؟

آیا تکینگی خوب خواهد بود؟

تکینگی ارزهای دیجیتال: پول بد، پول خوب را به حاشیه می‌فرستد !

تکینگی بی‌تردید سبب می‌شود ارزش پول پس‌انداز شده‌ی عده‌ای از مردم بی‌ارزش شود. تکینگی برای کسانی که دیر متوجه‌ی آن می‌شوند خوب نخواهد بود. اما آیا این پدیده به‌طورکلی برای جامعه سودمند است؟

ادعا نمی‌کنم که پاسخ این سئوال را می‌دانم. اما تردیدی نیست که پول تورمی در نهایت موجب ایجاد وضعیتی نظیر دوره‌ی «رکود بزرگ» (The Great Depression) در ایالات متحده می‌شود. برای درک بهتر این وضعیت، شاید بهتر باشد به داستانی که آلن واتس (فیلسوف و نویسنده‌ی انگلیسی) دارد اشاره کنم. او می‌نویسد:

آیا روزهای رکورد بزرگ را به یاد دارید؟ یک روز همه‌چیز خوب پیش می‌رفت. همه ثروتمند بودند و چیزهای زیادی برای خوردن وجود داشت. روز بعد همه به فقر گرفتار شدند. چه اتفاقی افتاده بود؟ آیا مزارع ناپدید شدند، دام‌ها از بین رفتند، ماهیان دریا مردند، انسان انرژی، توانایی‌ها و مغز خود را از دست داده بود؟ نه! صبح روز آغاز رکورد بزرگ، کارگری برای کار در یک ساختمان نیمه‌ساز به آنجا می‌رود. سرکارگر به او می‌گوید: «متاسفم، امروز نمی‌توانی کار کنی! اصلا اینچ نداریم!» مرد کارگر گفت: «منظورت چیست که اینچ نداریم؟» سرکارگر پاسخ داد: «منظورم این است که الوار داریم، فلز داریم! نوار اندازه‌گیری داریم! مشکل اینجاست که کار را نمی‌فهمی! ما اینچ نداریم. هر چه داشتیم مصرف کردیم و دیگر به اندازه‌ی کافی اینچ روی زمین نمانده است!»

-آلن واتس: از زمان تا ابدیت

آلن واتس این گونه ادامه می‌دهد:

انسان‌ها به شکلی باورنکردنی احمق هستند و پول را با ثروت یکی می‌گیرند. پول معیاری برای ارزیابی ثروت است و خودِ ثروت نیست.

اما این مساله چه ربطی به تکینگی دارد؟

فکر می‌کنم نمی‌توانیم جلوی این پدیده را بگیریم. مردم همیشه به دنبال این هستد که جلوی کاهش ارزش پول خود را بگیرند. همین یگانه عاملی است که سبب ایجاد تکینگی خواهد شد. حال چه باید کرد؟

اگر اریستوفان (نمایش‌نامه نویس یونان باستان) امروزه زنده بود احتمالا می‌نوشت:

سکه‌های رمزگذاری شده از نظر استاندارد عالی هستند. بی‌تردید بهترین شکل در میان همه‌ی پول‌ها به شمار می‌روند. از نظر ریاضی ایمن هستند و هیچ وزنی در جابه‌جایی ندارند. در هر جایی، اینجا و سرزمین‌های بیگانه می‌توان از آن استفاده کرد. استفاده از آنها خوب است و بهتر است دیگر از آن قطعات کاغذی بدی که به شکلی بی‌دقت چاپ شده‌اند اجتناب کرد.

منبع: medium